Vastleggen, vastleggen, vastleggen… 

(HR:2019:707)

Meneer en mevrouw hebben een aantal jaar samengewoond in de woning van meneer. In die periode hebben ze samen een zoon gekregen. Ze hebben echter niets vastgelegd over hun (financiële) relatie.

Mevrouw investeert bijna € 75.000 in de woning van meneer voor een verbouwing. Een verbouwing die meneer zelf nooit had kunnen betalen. Bij het verbreken van de relatie eist mevrouw het geld terug en maakt de vergelijking met een vergoedingsrecht. Waar de Rechtbank met haar meegaat, denkt het Hof er toch anders over. Geen samenlevingsovereenkomst, geen huwelijk, geen goederenrechtelijke gemeenschap … geen vergoedingsrecht.

De Hoge Raad ziet echter ruimte op basis van de redelijkheid en billijkheid in bijzondere omstandigheden. Mevrouw heeft alleen niet aangetoond dat er inderdaad bijzondere omstandigheden zijn en vist alsnog achter het net.

Het verbaast me telkens weer dat samenwoners (en anderen!) denken dat het niet nodig is om afspraken op papier te zetten over dit soort investeringen. Blijkbaar leeft nog steeds het beeld dat je daarmee aangeeft geen vertrouwen te hebben in je relatie. Ik zou eerder zeggen dat het getuigt van realiteitszin …